Verkenning

Vanaf de zomer van 2016 bewonen we het huis in Nijetrijne, maar we hadden nog niet veel tijd genomen om de directe omgeving goed te verkennen. Natuurlijk zijn we op de Scheene gaan kanoen en hebben we daar ook een aantal maal langs gewandeld. Het gebied achter het huis, het bruggetje in de tuin over en de ribben over, dat hadden we nog niet eerder gedaan. Dit weekend hebben we die verkenningstocht wel ondernomen en dat was genieten! Met een schitterende winterzon, weinig wind en redelijk begaanbaar terrein konden we vrijwel overal komen. De fazanten en reetjes schrokken wel, links en rechts schoten ze uit het riet en tussen de berkjes vandaan.

Eerder die week was de lokale natuurbeheerder langs geweest en had mij in het terrein laten zien welk riet in de winter gemaaid kan worden en hoe ze dat doen (door het leeg laten lopen of leegpompen van de petgaten). Dat geeft je meteen een ander beeld van waar je naar kijkt.

Als de petgaten dan leeg zijn, gaan ze er met een maaimachine op rupsbanden in. Mooier nog is als het goed gaat vriezen, want dan hoeft het petgat niet leeg, maar maaien ze zo vanaf het ijs het riet weg!

Een van de petgaten bleek zo ver uitgegraven te zijn dat de bodem uit zand bestaat. Dat wil dus zeggen dat je er lekker kan zwemmen. Nu even niet aan denken bij deze watertemperaturen, maar komende zomer zal dat heel lekker zijn.

Tussen de bekende moerasbomen als berken, wilgen en elzen staan her en der ook eiken. Dat geeft een mooi beeld, die veel langzamer groeiende bomen tussen dat opschietende geweld van de wilg en berk.

Ter bescherming heeft iemand palen met gaas om de eiken heen gezet. Vast om te voorkomen dat de reeën eraan gaan knabbelen.
De eikenbosjes maken idyllische plekjes aan het water.

Verder wandelend over de ribben, tussen de petgaten door, brengt ons in het natuurgebied de Rottige Meente waar ons huis aan grenst.

Met de avondzon komen we weer thuis.