Rijp en geen groen

Winters is mooi, alleen al het aan komen rijden over de Stuyvesantweg is een genot voor het oog. De fietstocht van de parkeerplaats naar huis is helemaal geweldig, een krakende kou in wit winterland. Ook al ligt er dan geen sneeuw, het licht over de bevroren rietlanden, rijp in de bomen en een (te) dun ijslaagje op het water geeft een magisch beeld.

De wilgen in de tuin torenen wit tegen de blauwe hemel.

Later kruipt er grijs over het land als de bewolking dichttrekt. Jammer, maar ook de bijna zwartwitheid van het beeld wat ontstaat heeft wel weer iets historisch. Alsof je honderd jaar terug gaat in de tijd. De Helomavaart bevroren, de Laatste Stuiver ziet neer op het verstilde land.

De Scheene is een stil spel van witten.

Bij zonsondergang komt er weer kleur in de wereld. De Rietvink steekt mooi af tegen het roze zwerk.